uçurtmanın iyisi, ipi sonsuzda kaybolanıdır.
inadına çocuktuk
gündüzleri kuşları uçurttuk
geceleri yıldızları
dolamadan elimize
gözümüzle
inadına çocuktuk
sözcüklerimiz vardı
kuyruklu, uçuşan
bırakıveriyorduk sonsuza
sonsuz yeniden doğuyordu
dolanıyordu gönlümüze
inadına çocuktuk
gökyüzü bizimdi
mavi bizim
uçurtma bizim
hepimizin
hepimizden doguyorduk
hepimize
hep
uçurtma deyince,
uçurtmayı vurmasınlar denir.
sonra da..
inciiii inciiiii
küçükken gazete uçurtma verirdi;hani kendin yap cinsinden 2 çıta,bir plastik kağıt,red kit olurdu üzerinde.pek sever pazar sabahı erkenden bir gayret yapardım.ama yaptığım uçurtmaları uçurabileceğim bir yer olmadı hiç,rüyalarımda salıverebilirdim sadece göğe...
