not ekle
fotoğraf ekle
aktivite ekle
yazı ekle
foruma yaz

yalıtım, izolasyon.

psikolojinin benliği yok sayması. gerçek ama gereğinden fazla biyolojik.

bunye bi uykuya vurur kendini, bi bakmisin bi uyuyan guzel edalari, uyuyunca gececek sanki. ya da ne bileyim, bi bakmisin sanki ortalik cayir cimen:
"niyet ettim allah rizasi icin" deyip parandeye durasin var gibi hatta.
amma velakin cayir cimen nerede, moloz yigini oysa o senin cimenler. ama oyle bi cimen ki hic moloz diye bisey yok sanki hayatta.
"ama aslinda..." diye baslayan cumlelerle bir mutluluk, bakip da gormemeler, duyup da anlamamalar...
farkinda olmadan oylece bi dunya...uh ha uh ha tey tey tey...
ama butun bunlarin neye tekabul ettigini bildigin andan itibaren vay haline vay...

su siralar şiire vuruyor kendini bunye, karnina basinca şiir diyor.
{şiir} sana sigindim sana inandim...