ışıltılı bir bahar sabahı. tarih 8 mayıs 1938. bugün özel bir gün. hitler, roma'ya geliyor; ve şehir, bu ziyareti büyük bir gösteriyle kutlamaya hazırlanıyor. tiberi ailesi de tabii. anne antonietta, kocası ve çocuklarının faşist üniformalarını giymelerine yardım etmiş, onları uğurladıktan sonra günlük ev işlerine dönmüştür. yaşadıkları u biçimli, geniş avlulu apartmanın hemen tüm sakinleri gösteriye gitmiştir; bayrakları, flamaları, trampetleriyle. ve fakat birisi daha kalmıştır evinde; roma radyosunda çalışmakta iken eşcinsel olduğu gerekçesi ya da şüphesiyle işinden çıkarılan antifaşist gabriel.
apartmanın ortak kullanım alanlarından birinde her nasılsa karşılaşır, biraz ürkekçe de olsa tanışır ve konuşmaya başlarlar; bugünün sadece roma için değil kendileri için de özel bir gün olacağını bilmiyorlardır henüz. dünyaya bakışları farklı olsa da (antonietta erkeğine, ailesine, dolayısıyla mussolini'ye sadıktır mesela) aynı çığlığı (yalnızlığı) bas bas susan bu iki yalnızın, "çılgın kalabalıktan uzak"ta cereyan eden, bir inip bir çıkan, giderek sır alıp sır veren konuşmalarına, yakınlaşmalarına tanık oluruz. ve işte, bazen kolay, bazen zor, bazen de imkansız olan bir şey olur; bağlanırlar birbirlerine. devamı, sonu, ümidi olmayan, hazin bir bağlanıştır bu. fakat ne çıkar? bugün, asıl onlar için özel bir gün'dür.
başrollerinde sophia loren ve marcello mastroianni'nin oynadığı, ettore scola'nın 1977 yapımı bu filmini (una giarnata particolare - özel bir gün) izleyeli epey oluyor. ama işte böyle, ya durduk yerde, ya bir vesileyle (bkz. yalnız) aklıma geliveriyor, o gelmese de ben çağırıyorum...
