insanları uyuşyurmanın, istediğin gibi yönetmenin tek şekli. babadan korku, abiden korku, öğretmenden korku, patrondan korku, eşinden korku, yasadan polisten korku, dinden allahtan korku... ya bunlardan kimse korkmuyor olsaydı bir düşünün neler olurdu?
hayır
korkma
ben de korkuyorum
sen de korkarsan
ben cok korkarım
bkz: forum
korku yakamdan düşmüyor
yalnızlık desen gölgem
günler belki de yıllar sonra
bu gemi senin limanına
gönlüne saklanır
kar yağdı yaktığım ateşlere
içimdeki korku bir isyan
beni anlatacak kadar yalnız değil sokaklar
yorgun değil yağmurlar
bir gün gelsen yanıma görsen halimi
bak ne haldeyim
bir gün olsan yanımda tutsan elimi
hep sevsen beni
eskisi gibi...
(murat çekem ve mercury)
beş para etmeyen insanlardan korkmak en acısıdır, işte, özel hayatta vs.. ama ekmek parası derdinde isen, mutluluğunun devamı için birilerine eyvallah çekmen gerekiyorsa çekersin de için acır; bunların dışında ise boştur ciğersiz insanlara yaranmaya çalışmak, onlardan korkmak karaktersizliktir.
