ilhami çiçek'e ilişkin internette, nano'nun linkini verdiği, onun anısına basılan göğekin kitabından başka pek birşey bulmak mümkün değil. vakti zamanında bir yerlerde okumuş ve çok güzel bir tesadüf sonunda "satranç dersleri" kitabını almıştım. kötü bir şekilde kitabı kaybettim. monitöre bakarak okuyorum şimdilerde. aslında nano hatırlatmasa, bir süre aklıma da gelmezdi sanırım.<br>
<br>
neyse efendim. siir.gen.tr sitesinde, ilhami çiçek'in yaşamına ilişkin şunlar yazılmış:<br>
"1954 oltu doğumlu. örselenmiş bir çocukluk yaşadı. okumak en büyük tutkusuydu. özellikle de şiir okumak... edebiyat öğretmenliği yaptı. 1983 yılında, kısa dönem askerliğini yapmak için tokat'a gitti. tek şiir kitabı "satranç dersleri"nin yayımlandığı ay, mayıs 1983'te, askerdeyken intihar etti."<br>
<br>
ilhami çiçek'in arkasında bıraktığı sözcüklerle bir ortaklık kurmak pekala mümkündür. bu yazılmış olanın, okurla, bence her daim kurduğu ilişkidir. fakat ilhami çiçek'in yazdıklarında, ben zaman zaman giremediğim bir eşik olduğunu düşünüyorum. ya bilmediğim, tatmadığım bir his; ya da kendisini henüz ele vermemiş veya benim keşfedemediğim bir öykü... <br>
<br>
<br>
satranç dersleri V<br>
<br>
bir oyuna rasgeldim<br>
her taşı yakup hüznü<br>
<br>
anlat<br>
bu boşalmış at<br>
hüzündür<br>
<br>
yanında<br>
kalfa<br>
çırak<br>
ben bir oyuncu tanıdım<br>
daha<br>
ataktı<br>
<br>
gördüm ki çatlıyordu<br>
kara kuzgun<br>
<br>
kâbusa beyaz bir su<br>
oyuluyordu<br>
<br>
've sabır<br>
olmasaydı<br>
yeryüzünde<br>
bir gün<br>
kalınabilir miydi?'
{yalnız} diyerek girdik, bir huylanışın öyküsü'yle
öyküsüyle mi devam etsek diyorum
ki daha söylenecek çok şey var
Tarihçe: Sevgili yalnız. Ne ki görünüşte öyle. Seven, yakınlardadır kuşkusuz. Gizlenmiş, sevgiliyi gözetlemektedir bir kıyıdan. Aydır, tutar tam yüzünü bulur sevgilinin, kirpiklerinde göllenir. Buna bir de afacan bir meltemin, örgülerle oynaşması eklenmez mi? Ya yıldızların ufak ufak kümelenmelerine ne demeli?
Bakın işte örgüler de açılıp saçıldı.
Evet gece.
Bizimkisi bir zaman saptaması, işte hepsi o kadar:
Yoksa sevgili ne denli yalnızsa, gece de o denli gece.
Hem saçlarının karanlığı yanında gece de kim oluyor! Üstelik ne cürettir, yüzünün aydınlığında karanlıktan söz açmak!
http://www.zarifce.com/blog/icicek-gogekin.pdf
