hayatın incelikli eylemlerini düşünün, kısacık bir an için de olsa
"bir kapı tokmağını çevirmek" gibi...
ya da sapsarı kokan bir kitabın sayfasını...
"küçük bir kaşığı iki parmağının arasında sıkmak ve metalin atışını, kaygıya düşüren uyarısını duymak" gibi...
ya da usulcacık kavranan kaşığın çay bardağı içinde inceden çınlayarak salınması...
yoksa bir {kol saati}ni kurmak mı?
{julio cortazar}, "açıklayıcı bilgiler el kitabı" ismiyle türkçeye çevrilen kıpkırmızı (çünkü iyi bir roma haritası, roma gibi kırmızıdır) historias de cronopios y de famas kitabında en güzelini yapar. korku duyma tarzı üzerine verdiği örneğe bakın:
"anlatılana göre, bir gün gezgin bir tüccar, sol bileğinde şiddetli bir ağrı duymuş, tam kol saatinin altında. saatini çıkardığında damla damla kan akmış: incecik diş izleri görülüyormuş."
{şarkı} söylemek, bir {merdiven} çıkmak... mutlaka bakın. sona doğru cronopio ve fama öyküleri ile karşılaşacaksınız, eğlenceniz katlanacak. Bir örnek de yolculuklarından:
"famalar yolculuğa çıktıklarında geceyi bir kentte geçirirlerse şöyle davranırlar: içlerinden birisi otele gider ve hayli kuşkulu tavırlarla fiyatları, çarşafların kalitesini, halıların rengini denetler. bir diğeri polis karakoluna gider ve famaların mobilyalarını, taşınmazlarını ve bavullarının içinde bulunan her şeyi kayda geçirir. bir üçüncüsü ise soluğu hastanede alır ve nöbetçi doktorların, uzmanlık alanlarının listesini kaydeder.
bu önlemler alınır alınmaz yolcular kentin büyük meydanında buluşurlar, gözlemlerini birbirlerine aktarırlar ve aperatif bir şeyler içmek için bir kafeye giderler. ama daha önce elele tutuşur ve halka olup dans ederler. bu dans 'famaların sevinci' adını alır.
cronopiolar yolculuğa çıktıklarında tıklık tıklım otellerle, çoktan hareket etmiş trenlerle karşılaşırlar, çılgınca yağmur yağar ve taksiler ya onları almaya yanaşmaz ya da fahiş fiyatlar ister. bu tip olaylar cronopioların cesaretini kırmaz, çünkü bu olayların herkesin başına geldiğine inanırlar ve yatma vakti gelince birbirlerine 'güzel, çok güzel şehir' gibi şeyler söylerler. bütün gece rüyalarında, şehirde büyük bir bayram olduğunu, kendilerinin de bu bayrama davet edildiklerini görürler. ertesi gün çok mutlu uyanırlar, işte cronopioların yolculukları böyle geçer.
Esperanzalar, yerleşiktirler; bırakırlar, şeyler ve insanlar yolculuğa çıkarsın onları; görülmesi gerekli heykellere benzerler, çünkü yerlerinden hiç mi hiç kıpırdamazlar."
o cifci, daha sonra özür diledi.
simdide yeniden baskiya ugradigini, basbakanin üc korumasi ve iki millet vekilinden siddet gördügünü o yüzden ifadesini degistirdigi söylüyor.
bir "donem", erkek:devrim, kiz:eylem seklinde, yogun olarak isimlendirildi yeni doganlar :)
en azindan benim cevremde
kardesimdir.
