"ufuktadır, diyor fernando birri. ben iki adım yaklaşıyorum, o da iki adım uzaklaşıyor. on adım yürüyorum, ufuk da on adım öteye koşuyor. ne kadar yürürsem yürüyeyim, ona asla ulaşamayacağım. ütopya neye yarar? işte buna: yürümeye."
{yürüyen kelimeler}den bir pencere ;)
"kapitalizm sahne ismi olarak pazar ekonomisi'ni kullanıyor;emperyalizme küreselleşme deniyor;emperyalizm kurbanlarına,gelişmekte olan ülkeler deniyor,cücelere çocuk demek gibi birşey bu;oportünizm pragmatizm oldu;ihanetin adı realizm;yoksullara yoksun,dar gelirli ya da kıt kaynaklı insanlar deniyor;yoksul çocukların eğitim sistemi tarafından dışlanması eğitimi yarıda bırakma adı altında tanıtılıyor;patronun,işçinin tazminatsız ve açıklamasız işine son verme hakkına emek piyasası esnekliği deniyor;resmi dil kadın haklarını azınlık hakları arasında tanıyor,insanlığın yarısını oluşturan erkekler çoğunlukmuş gibi;askeri diktatörlük yerine süreç deniyor;işkenceye yasadışı baskı ya da fiziksel ve psikolojik baskı deniyor;hırsızlar iyi aileden olunca,kleptoman oluyor;kamu kaynaklarının çürümüş bir politikacı tarafından boşaltılmasının adı yasadışı servet edinme oluyor;askeri operasyonlarda yok edilen insanlar da ölü değildir,çatışmada ölenler zayidir,sivillerse kayıplardır;şili diktatörlüğündeki toplama kamplarından birinin adı haysiyet'ti,uruguay diktatörlüğünün en büyük cezaevinin adı özgürlük;1997'de chiapas'ta acteal köyü'nün kilisesinde dua ederken neredeyse tamamı çocuk ve kadın kırkbeş köylüyü arkadan makineli tüfekle tarayan yarı askeri örgütün adı barış ve adalet'ti."
{tepetaklak}'tan...
"yaşamak, ayakta kalmak; bu küçük bir zaferdir. capcanlı kalmak; vedalaşmalar ve cinayetlere rağmen neşeli olabilmek... sonunda acıya alıştık. ve neşe, elemden daha fazla cesaret gerektiriyor."
acının,öfkenin,savaşların kol gezdiği dünyamızda,umudumuzu yitirmemiz gerektiğini hatırlatan insanlardan biri...
"pek çok umut kaynağı var. eğer umudun içecek suyu olmasa susuzluktan ölürdü. neyse ki, büyük kalabalık insan grupları var, zapatistalar gibi, topraksız köylüler gibi... tek olası dünya bu değil. gerçeklik her sabah yeniden doğan bir çarpışma. kim {1 ocak 1994}'te ormanın içlerinden zapatistaların çıkacağını söyleyebilirdi. kimse bunu öngörmedi ve şapkadan tavşan çıktı. bu şu demek, hala hayat var, uslu uslu boyun eğmeyi reddedenlerin arzusu... bu dünya tepetaklak ve bakalım onu ters çevirebilecek miyiz, onu deniyoruz!"
